اپیدمی سرمایه یا سرمایه چون اپیدمی

تا کنون چنین بوده است که عرصه تاخت و تاز سرمایه چه در ایران و چه تمامی جهان در هجوم به طبیعت، تاراج آن، تخریب آن به مفرط ترین وجه، به زباله تبدیل کردن نه تنها محیط زیست انسان بلکه تمامی طبیعت و محل زندگی موجودات زنده، نابودی هر چه شدید تر انواع موجودات زنده اعم از جانوران و گیاهان، تاختن بر شدت گرمایش زمین و تهدید هر چه لجام گسیخته تر تمامی جهان از توفان های هرچه عظیم تر هوایی، افزایش سطح آب های جهان و نابودی محل بیتوته فقیرترین اقشار کارگری در سواحل دریاها و غیره که لیست آن تمامی ندارد، هیچ گاه از جانب کارگران موضوع مبارزه طبقاتی آن ها نبوده است.کارگران در زیر مهمیز عوام فریبی طبقات حاکم بین المللی سرمایه و سرمایه داری گویا قبول کرده اند که این ها از عوارض جانبی رشد و انباشت سرمایه است و قابل حل در چارچوب همین نظام، به دنبال یافتن منجی و رهبرانی هستند تا آنها را از این جهنم نجات دهد. متاثر از عوام فریبی های احزاب و سازمان های بورژوایی منتظرند در کنفرانس ها، مجالس بین المللی، عهد نامه ها، پارلمان ها و قرار و مدار های پارلمانی سیستم دموکراسی مسلط بر جهان فرجی حاصل شود و راه حلی پیدا شود. تبلیغات روزانه ی نه تنها دولت ها بلکه نهاد ها و انیستیتوه های به ظاهر بی طرف در یافتن راه حل برون رفت در همین نظام گند و خون، جنگ و تاراج، تخریب و نابودی که بر ستون نظام بردگی مزدی و استثمار نیروی کار استوار است، جایگاهی در فکر و مغز و عملکرد کارگران جهان باز کرده است که همگی سرنوشت خودرا، سرنوشت 5 میلیارد کارگر جهان را به تصمیمات طبقه حاکم جهان سپرده اند. برخی نیز بر معجزه گری احزاب رنگارنگ سبز امید بسته اند و متاسفانه خود دست به اعتراض و مبارزه فعال نمی زنند و منفعلانه صرفا تماشاچی اند. برای جستجوی جواب شرایط روز جنبش کارگری ایران و جهان، چرایی این شرایط و راه برون رفت از این مخمصه و سردرگمی می بایست ابتدا به شرایط تاریخی و حی و حاضر محیط زیست و طبیعت پرداخت.

http://www.simayesocialism.com/wp-content/uploads/2019/01/چون-اپیدمی.pdf